26 augustus 2009

Jan, ik heb een probleempje met de computer

Beste familie, vrienden en collega's,
als jullie me om hulp vragen voor de computer, lijkt het misschien soms wat op magie. Maar eigenlijk doe ik niet meer dan dit:


Via @swissmiss en xkcd

02 augustus 2009

Teruggevonden parel

Vakantie, tijd voor wat opruimwerk.

Tussen alle papieren door vind ik dit pareltje van Bernard Dewulf, uit de tijd dat De Morgen nog een krant was die ik graag las. Het is iets meer dan een jaar oud, en ik knipte het uit 'voor als het bij ons zo ver was'. En nu is het zo ver en doet het me nog meer.

Seconde

Weet je nog, vraag ik, de eerste dag?
Intussen richt ik mij tot een kleine reus - zes jaar na dato, tegelijk een eeuwigheid en een seconde. Hij schudt van neen en loopt soeverein zijn eindeloze vakantie in. Zijn verleden is een erwt onder de matrassen van de toekomst.
Zijn lager onderwijs 'zit erop'. Ik probeer het vast te stellen als een lager feit. Maar het is het hoogste onderwijs dat hij ooit zal krijgen. En het is een zucht door de dagen geweest. Maar in die zucht heeft hij leren lezen, schrijven en rekenen. Wat nu nog volgt zijn addenda bij dat mirakel!
Ook Einstein is maar een spin-off van getallen na de komma.
En altijd gaat het zo: wij waren erbij, dag aan dag, wij keken ernaar en nooit zullen wij het hebben begrepen. Hoe razendsnel zijn vinger is gegroeid. Van de eerste maan-roos-vis naar de ooit onuitspreekbare e-l-i-m-i-n-a-t-i-e van Nederland in de eerste leesbare krant van het verre 2008.
In de laatste zes jaar is het in zijn hoofd duizelingwekkend veel sneller toegegaan dan in het mijne. Liep die snelheid nog altijd in het mijne, ik had het raadsel van de kosmos opgelost.
En hoe hij op de fiets door de straten zweeft nu, met ontelbaar vermenigvuldigde krachten. En hoe ik hem heb afgezet ooit, zijn bengelende beentjes van het zitje tillend, zijn muizengestalte door de grote poort leidend, een Atlasje dat zijn boekentasje als het hemelgewelf zelf op zijn eerste schouders droeg. In het kortste broekje uit de geschiedenis.
En hoe hij nu grijnst van toenemende macht, zijn blik al ter hoogte van mijn dubbele kin, het hemelgewelf aan zijn voeten.
Het is een zucht geweest.
Tweeduizend dagen in één flits. Zes jaar in één onbegrijpelijk gebaar.
En nu 'zit het erop'. En hop naar het volgende. En hoe aandachtig wij ook zullen kijken, het zal ons voorbijgaan als een sprintende seconde.
Bernard Dewulf.